Vefa Dedikleri

Vefa öyle her dilin söyleyeceği,

Her gönlün taşıyacağı yük değildir.

Gün gelir insanın yanında bin kişi olur,

Ama dara düştüğünde bir sandalye bile bulamazsın kendine.

İyi günde dost çoktur;

Sofrana oturan, kadehini kaldıran,

Gülüşüne ortak olan eksik olmaz.

Hele makamın, paran, itibarın varsa

Etrafında dönenlerin hesabı tutulmaz.

Ama bir düşmeye gör...

Dün “Canım kardeşim” diyenler,

Bugün adını bile hatırlamaz.

Dün kapında bekleyenler,

Bugün selamını yük sayar.

İşte vefa burada belli olur!

Vefa; cebin doluyken yanında olmak değil,

Cebin boşken de gönlünü boş bırakmamaktır.

Vefa; makamına göre eğilip bükülmek değil,

İnsanlığına göre yanında durmaktır.

Kimi vardır, bir bardak çayını unutmaz;

Kimi vardır, yıllarca gördüğü iyiliği bir günde satar.

Kimi vardır, ekmeğini bölüşür;

Kimi vardır, ekmeğini yediği insanın arkasından konuşur.

Ne garip şu insan hâli...

Dün sırtını yasladığı ağacı,

Bugün odun diye görür.

Menfaat bitince muhabbet de biter,

Çıkar kesilince dostluk da ölür.

Demek ki bazıları insanı değil,

İnsanın kendilerine sağladığı faydayı severmiş.

Vefa, yapılan iyiliği hesap defterine yazıp

Günü gelince tahsil etmek değildir.

Vefa, “Ben sana şunu yaptım.” diye övünmek hiç değildir.

Vefa, iyiliği unutsa bile iyilik gördüğü insanı unutmamaktır.

Çünkü insan dediğin,

Arkasından bıraktığı makamla değil,

Arkasından edilen güzel sözlerle insandır.

Bugün gücüne güvenip insan harcayanlar,

Yarın bir selamı arayacak.

Bugün küçük gördüğünün kapısını çalmayanlar,

Yarın o kapının önünde bekleyebilir.

Hayat uzun görünür ama kısa bir yolculuktur.

Bugün omuz omuzasın, yarın toprağın altında...

O yüzden insan ol biraz!

Dostuna vefalı,

Emeğe saygılı,

İyiliğe karşı kadirşinas ol.

Çünkü makam gider, para gider, şöhret gider...

Geriye yalnızca karakterin kalır.

Ve unutma:

Vefa borç değildir; karakterdir.

Vefasızlık ise fakirliktir...

Cebi dolu olup gönlü boş olanların fakirliği.

Ben vefayı bilirim;

Bir selamı, bir ekmeği, bir iyiliği unutmam.

Ama vefasızın da yüzüne bakıp

“Dostum” diyecek kadar

hafızamı kaybetmedim.

Vesselam...