Sevgi Dolu Çocuklar Yetiştirelim…

Son zamanların en büyük sorunu sevgisiz ortamda büyütülmüş çocuklar. Neden mi?... Birinci sebebi; Ebeveynler zaman içinde birbirlerine karşı saygı ve sevgilerini kaybediyor ve her daim çatışma ortamı içinde yaşamlarını sürdürüp gidiyorlar. Bu esnada çocuklarına verdikleri zararın ise ne yazık ki hiç farkında olamıyorlar. Çözülebilecek bir sorunu içinden çıkılmaz bir hale getirerek destek almaktan bile kaçınıyorlar. İkinci sebebi; ebeveynlerin çalışıyor olması ve bu nedenle çocuklarına zaman ayıramıyor olmaları. Kazançlarını da çocuklarına sınırsız sundukları teknolojik aletlerle geçirmelerini sağlıyorlar ve böylece vicdanlarını susturmuş oluyorlar. Çocukların oynadıkları oyunlarda, izledikleri bazı film ve çizgi filmlerde subliminal mesajların onlara ne kadar zarar verdiğinden bihaber yaşayıp zamanlarını boşuna geçirmelerini sağlıyorlar. Ve çocuk zaman içinde bu gereksiz materyallerin içinde yoğrulup şekil almaya başlıyor. Sonra ne yazık ki kendini tanımayan, sevginin ne olduğunu bilmeyen, her gününü arayış içerisinde geçirmeye çalışan sevgiden çoğu zaman yoksun ve bu sevgiyi ona verebilecek x faktörler ve kişilerin arayışına giren çocuk ya da genç birey, (bunu farkına varmadan yapar, çünkü maslow’un hiyerarşisinde fizyolojik ihtiyaçlardan sonra gelen en önemli ihtiyaç ait olma ve sevgi ihtiyacıdır, içgüdüseldir). kendini yanlış yollarda bulabilir. Bunun birçok örneğine şahit oldum. Bunlardan beni en çok etkileyen narkotik müdürünün 16 yaşında ki kızıydı. Kızlar babalarına düşkün olur genellikle, babadan istediği ilgiyi göremeyen kızımız arkadaşlarıyla farklı ortamlar yapmaya başlar ve bir boşlukta arayış içine girer. Arkadaş çevresi madde kullanıyor ve kızımızda yaşadığı boşluğu doldurabilecek bir kanal bulduğunu düşünerek madde kullanımına başlıyor. Kendisiyle hasbel kader psikiyatri kliniğinde tanışma fırsatı buldum. Eli yüzü düzgün, hanımefendi bir genç kız. Neden dedim bu yolu tercih ettin, hayatımda duymayı beklemediğim en ağır cümleyi kurdu hikayesinin sonunda. “Babamı çok seviyorum,  bana ayıracak hiç zamanı yok. Narkotikte çalışıyor ve ben bunu içtiğimde benimle ilgileneceğini düşünmüştüm” dedi. Bir başka vaka ise; 13 yaşında 8 aylık hamile bir çocuğumuz. Ona bunu yapanların bulunup bildirilmesi hepimizin asli görevi. Ancak çocuk bunu söylemek istemiyor. İstememesinin gerekçesi ise, onlar hapse girmesin beni seviyorlar diyor. O kadar sevgiye aç ki, ona yapılan bu hunharca davranışın sevgi olduğunu düşünüyor ve onların dokunmasına ihtiyaç duyuyor. Yapanlar bulundu tabi. Her zaman olduğu gibi çok uzakta değil en yakınlardan bunu yapanlar. Gerekli ceza verildi mi derseniz, bana göre yeterli değil. Bu gibi o kadar çok vaka var ki anlatmakla bitmez. İşin özü tanıdığım her çocuk ve genç insanın bir şekilde sevilme isteğiyle karşılaştım. Bunun nasıl olduğuysa onlar için önemli değil.  Eğer çocuklarınızı siz yeteri kadar sevmezseniz, onları sevecek birileri çıkacak hayatta Ve bu çoğu zaman masum bir sevilme de olmayacak ne yazık ki… Aile bütünlüğü, aile sevgisi ile büyütülmüş çocuklar, gençler, bireyler gerek bize. Topluma kazandırabilmemiz için eğitimin temelinin aile de başlatılması çok önemli. İyi bir temel atılırsa gelecek vadeden nitelikli, güvenilir, güçlü, azimli, sevgi dolu doğru insanlar kazanmış olacağız. Ve bu ülke her zamankinden çok daha güzel olacak yetiştirdiğimiz güzel  insanlarla…